poniedziałek, 21 stycznia 2013

21 January 2013

Coraz bardziej interesuje mnie zdrowa kuchnia.
Zawsze staram się jeść zdrowo i myślę, że wiem, jak to robić i jak gotować zdrowe posiłki. Teraz jednak chciałabym przyrządzać najlepsze i najbardziej wyszukane dania, ale ograniczając w nich użycie tłustych i ciężkich składników, czy zbyt dużej ilości cukru, po to, żeby po ich zjedzeniu nie tylko dobrze się czuć, ale nie szkodzić swojemu zdrowiu, jak również nie cierpieć z powodu wrzucenia w siebie nadmiaru niepotrzebnych kalorii.
Często bywam na warsztatach kulinarnych i zauważyłam, że kucharze, myśląc o końcowym efekcie, czyli kremowej konsystencji, miękkości, kruchości, czy niepowtarzalnym smaku, używają ogromnych ilości śmietany kremówki i masła, a często i jednego i drugiego. Potrawy faktycznie smakują doskonale, ale uczucie ciężkości w żołądku szybko daje o sobie znać. Niejednokrotnie ilości tłuszczu zwierzęcego są zupełnie niepotrzebne i z łatwością można je ograniczyć, albo zastąpić zdrowym tłuszczem roślinnym.
To takie refleksje i plany na przyszłość.






A dzisiaj szybkie, też ważny warunek sukcesu w kuchni, włoskie ciasteczka, które robi się w kilkanaście minut, z bardzo dobrym efektem.
Studenci narzekają na brak czasu w sesji , a to doskonały przepis na pyszne żujące ciasteczka bez mąki, których przygotowanie i upieczenie jest błyskawicznie.
Ciasteczka nigdy nie są zdrowe, nie oszukujmy się, ale wariant bez tłuszczu i mąki, ale za to z cukrem, jest dietetycznie do przyjęcia.






CIASTECZKA AMARETTO w 20 minut

Składniki:

300g mielonych migdałów
4 białka jajek
250g cukru
2 - 3 łyżki Amaretto (musi być, inaczej nie będą to ciasteczka Amaretto)







Jak zrobiłam:

1.   Wsypałam mielone migdały do miski. Dodałam cukier i białka i bardzo dobrze wymieszałam, na granicy ubicia masy. Dodałam Amaretto i jeszcze raz wymieszałam. Masa powinna być gęsta, nie lejąca, żeby móc ją układać łyżką na blaszce. Jeżeli jest za rzadka, trzeba dosypać trochę więcej mielonych migdałów i dokładnie wymieszać.

2.   Piekarnik rozgrzałam do 180'C. Na blaszce rozłożyłam papier do pieczenia. Łyżką formowałam małe ciasteczka, zostawiając między nimi odstępy. Piekłam przez 12 - 14 minut, aż były lekko złotawe, ale nie wysuszone.





Moja masa była trochę za rzadka, bo dodałam za dużo Amaretto. W trakcie pieczenia za bardzo się rozlały i przypominały placuszki. Następne zrobię zdecydowanie ładniejsze, bo w smaku są doskonałe.
Jest to oryginalny przepis włoski, przekazany metodą z ust do ust, jako rewelacyjnie prosty, ale wyśmienity.





sobota, 19 stycznia 2013

19 January 2013

A dzisiaj miałam pomysł na falafel z humusem.
Nie wiem skąd i jak przypomniał mi się falafel.
Pamiętam paryską dzielnicę żydowską Marrais, gdzie parę lat temu po raz pierwszy jadłam falafele. Słyszałam tę nazwę już wcześniej, ale nie miałam pojęcia, co za nią stoi. Nie wiedziałam , że to potrawa która tak bardzo będzie mi odpowiadała i pożałowałam,że nie odkryłam jej wcześniej.
Szukałam definicji falafela i wyczytałam, że to tradycyjna potrawa egipska, czy też arabska, a gdzie indziej, że to klasyczny przysmak z Izraela. Sądząc po Paryżu i Marrais, małym żydowskim świecie w Paryżu, z pewnością jest popularny w Izraelu. Nigdy tam nie byłam, w Izraelu, chociaż bardzo bym chciała pojechać, chociażby po to, żeby spróbować oryginalnego falafela.

Falafele robi się błyskawicznie, są lekkie i wegetariańskie. Mogą stanowić samodzielne danie, albo być dodatkiem do mięs, czy innych potraw warzywnych. Świetne na imprezę, można je przygotować wcześniej, można jeść na ciepło i na zimno.

Jeżeli ktoś nie lubi czosnku, nie skorzysta z tego posta.




  FALAFEL Z CIECIERZYCY

Składniki:

1 puszka ciecierzycy
1 duża cebula, drobno posiekana
2 ząbki czosnku, posiekane
1 łyżeczka kolendry, rozmiażdżona w moździerzu
1 łyżeczka kminu indyjskiego
3 łyżeczki natki pietruszki, drobno posiekanej
1-2 łyżki mąki
sól, pieprz

olej do smażenia





Jak zrobiłam:

1.   Odsączyłam ciecierzycę. Wrzuciłam ją do miski. Dodałam posiekaną cebulę i czosnek. Potem wsypałam przyprawy i mąkę. Całość wymieszałam, a potem blenderem roztarłam na w miarę gładką masę. Ja lubię, kiedy falafel ma odrobinę grubszych cząstek warzyw, ale można pastę zrobić zupełnie gładką.
Masę włożyłam do miski i dobrze ugniotłam łyżką. Wstawiłam do lodówki na 2 - 3 godziny, najlepiej zostawić ją tam na noc.

2.   Do małego garnka wlałam olej i podgrzałam go. Z masy formowałam kulki wielkości piłeczki pingpongowej. Kiedy olej był gorący, wkładałam po kilka kuleczek i smażyłam. Trzeba je przewracać, żeby były rumiane z każdej strony. Smażyłam 6 - 8 minut.

3.   Falafele wyjmowałam na kuchenne ręczniki papierowe, żeby odsączyć tłuszcz. Dzięki temu są lekkie i nie tłuste.






Do żydowskiego falafela doskonały jest humus, rodzaj pasty pochodzącej z tego samego świata smaków.
Humus dobry jest nie tylko do falafela. Można go jeść po prostu ze świeżutkim pieczywem, chlebkiem indyjskim, czy pitą. Wszystko zależy od upodobań, a jest to kolejny specjał ukochany przez Paryżan.







HUMUS Z CIECIERZYCY

Składniki:

1 puszka ciecierzycy, odsączonej; trzeba zostawić odrobinę płynu pozostałego po odsączeniu
4 łyżki soku z cytryny
1 i 1/2 łyżki pasty Tahini (do kupienia w supermarketach)
4 ząbki czosnku, przeciśniętego przez praskę
duża szczypta soli
2 łyżki oliwy






Jak zrobiłam:

   Odsączoną ciecierzycę i pozostałe składniki zmiksowałam blenderem na gładką masę. Dodałam odrobinę płynu pozostałego po odsączeniu ciecierzycy. Wymieszałam, a potem przełożyłam pastę do słoika, poczeka do wieczora.






Przed podaniem wyłożyłam humus do miseczki, zrobiłam dołek po środku i wlałam 2 łyżki oliwy. Teraz jest gotowy do podania z falafelem. 





A do falafela doskonały będzie również dip z tahini..


Tahini dip:

1 ząbek czosnku
1/4 łyżeczki soli morskiej
sok wyciśnięty z 1/2 cytryny
około pół kubka majonezu
5 łyżek tahini
 pieprz

Rozgniotłam czosnek z solą, dodałam sok z cytryny i dobrze wymieszałam. Dodałam majonez, potem tahini i posypałam pieprzem. Dip gotowy.

piątek, 18 stycznia 2013

18 January 2013

Najbardziej lubię robić wypieki, i słodkie i słone. Nie chodzi o jedzenie, nie przepadam za jedzeniem słodkości, ale o ich urodę.
Bardzo cieszy mnie gotowe dzieło, które wyjmuję z piekarnika. Lubię zapach pieczenia rozchodzący się po całym domu, jest obietnicą czegoś miłego, filiżanki aromatycznej kawy i smaku niespodzianki właśnie upieczonego cudeńka. Ale najbardziej lubię kroić świeże ciasto czy chleb, jeszcze lekko ciepłe i lepkie.
Tak, to wszystko zapewnia mi poczucie spokoju i bezpieczeństwa i dużej radości.
Ogromną satysfakcję daje pieczenie ciasteczek., szczególnie tych szybkich, ale wyjątkowo dobrych, czyli maślanych i kruchych do ostatniego okruszka. Miło jest wyjąć blaszkę pełną tych cudeniek, a potem pakować je do puszek.
A te ciasteczka to receptura Davida Lebovitza. Już kiedyś je upiekłam i zapakowane w ogromną, efektowną puszkę zabrałam na robocze spotkanie w pracy, żeby było miło, jakoś inaczej. I chyba było, bo wszyscy je pamiętają i wspominają.






To także idealne ciasteczka na imprezę karnawałową, czy towarzyską taką zimową.








COOKIES Z ORZECHAMI I MIGDAŁAMI

Składniki:

2 1/2 kubka mąki pszennej
3/4 łyżeczki sody oczyszczonej
szczypta soli
225g masła o temperaturze pokojowej
1 kubek brązowego cukru
3/4 kubka białego cukru
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii
2 duże jajka
2 kubki, około 225g orzechów włoskich, pokruszonych i migdałów grubo posiekanych






Jak zrobiłam:

1.   W małej misce wymieszałam mąkę, sól i sodę.

2.   W drugiej misce ubiłam mikserem masło z cukrem, białym i brązowym, i wanilią, aż było zupełnie gładkie. Wbijałam po jednym jajku i ubijałam, aż były dokładnie utarte z masłem.

3.   Dodałam do masła mąkę, wymieszałam dokładnie, a potem orzechy i migdały i rozprowadziłam łyżką w masie.







4.   Wyrobione ciasto podzieliłam na cztery części. Każdą z nich uformowałam w wałek o długości około 23cm, zawinęłam w folię i włożyłam do lodówki aż stwardniały. A najlepiej trzymać je w lodówce przez 24 godziny.

5.   Piekarnik rozgrzałam do 180'C. Blaszkę wyłożyłam papierem do pieczenia. Wychłodzone i sztywne wałki ciasta pokroiłam w plasterki o grubości około 2cm. Ułożyłam je na blaszce, zostawiając między nimi odstępy, piekłam przez 10 minut, aż lekko zbrązowiały.






Ciasteczka trzeba zostawić na blaszce do wystygnięcia. Pyszne maślane cookies z orzechami.
Jeszcze jedno, ja lubię kiedy ciastka wyglądają na robione ludzką ręką, dlatego nie dbam o to, czy kółeczka są równiutkie i wszystkie tej samej dokładnie wielkości. Ale wiem, że niektórzy są bardziej dokładni, sami decydujcie, jak je formować.






środa, 16 stycznia 2013

szarlotka z miodem zaginana

Nowy rok, nowe pomysły, a mój dom pogrąża się w chaosie nieporządku.Nie myślę tu o abstrakcyjnym nieładzie, ale takim zwykłym, domowym.
Z nowym rokiem lubię poczuć powiew czystości i ładu, żeby nowe myśli i działania rozwijały się bez ograniczeń, żeby ładować się dobrą energią, która nie ma szans zrodzić się w tych warunkach.
Mój umysł i zmysły potrzebują czystości i harmonii wokół, żeby złapać dobry rytm i nowe prądy.
Ciągły brak czasu, i chyba trochę już zimowe zmęczenie, skutkują tym, że nic nie robię, żeby to zmienić, a odczuwam coraz większy dyskomfort.
Właśnie podjęłam postanowienie, muszę zakasać rękawy, usunąć masę zbędnych rzeczy i zaprowadzić sterylny porządek i perfekcyjny ład w moim świecie. Mój świat to w dużej mierze szafy z ubraniami, pełne po brzegi cudnych ubrań, z których nie korzystam, bo o nich nie pamiętam; trudno je dojrzeć kiedy kłębią się upchane bez pomysłu.
Klamka zapadła, daję sobie czas do końca stycznia.
Szkoda, że nie jestem z natury tak perfekcyjna jak Perfekcyjna Pani Domu, ona z pewnością nie ma takich problemów.

Moje gotowanie już odzwierciedla ten kierunek; im prościej i łatwiej, a jednocześnie zdrowo i z pomysłem, tym lepiej. Tak zrodził się przepis na najprostszą na świecie szarlotkę. Powstał też trochę w wyniku potrzeby; goście pod drzwiami, a w domu bloggera nie ma niczego do kawy? Zaraz będzie, szybka szarlotka.




SZARLOTKA SZYBKA I PYSZNA

Składniki:

ciasto:

1 i 1/2 kubka mąki pszennej
1/2 kubka cukru - jeżeli ktoś lubi słodsze ciasto, trzeba użyć więcej cukru, około 3/4 kubka
1/2 (100g) kostki masła, zimnego, pokrojonego na kawałki
1/3 kubka śmietany kremówki, czyli 30%
1 całe jajko, 1 żółtko
cukier waniliowy
szczypta soli


jabłka:

4 duże jabłka, obrane i pokrojone w cieniutkie plasterki
1/3 kubka brązowego cukru
2 - 3 łyżeczki mielonego cynamonu
2 - łyżki miodu płynnego






Jak zrobiłam:

1.   Mąkę wymieszałam z cukrem, solą i cukrem waniliowym. Dodałam pokrojone zimne masło, jajka i posiekałam całość nożem. Wlałam śmietanę i szybko zagniotłam ciasto; nie powinno się go wyrabiać, a tylko szybko połączyć składniki. Uformowałam kulę i zawinięte w folię włożyłam na 10 minut do lodówki. Lepiej jest je trzymać w lodówce dłużej, ale ja nie miałam na to czasu. Po upieczeniu i tak okazało się świetne.

2.   Wyjęłam ciasto z lodówki i rozwałkowałam je na placek o średnicy o około 5cm większej niż średnica formy do pieczenia. Wyłożyłam formę, zostawiając margines ciasta. Nakłułam spód w kilku miejscach. 

3.   Na spodzie ułożyłam jabłka, układając kawałki ciasno, jeden zachodzący na drugi. Jabłka posypałam cukrem i cynamonem. Wystający brzeg ciasta zagięłam do środka, przykrywając częściowo jabłka. Na końcu polałam jabłka płynnym miodem.




  

4.   Piekarnik nagrzałam do 180'C i wstawiłam szarlotkę. Piekłam przez około 40 minut, aż zaczęła brązowieć z wierzchu.






Szarlotka jest najlepsza z lodami waniliowymi. Jeżeli chcemy ograniczyć kalorie, można zjeść z jogurtem, albo bez dodatków. 
To moje ulubione ciasto kiedy mam ochotę na coś lekkiego do kawy. Można ją posypać cukrem pudrem, wtedy będzie zdecydowanie słodsza.









  


poniedziałek, 14 stycznia 2013

14 January 2013

Podczas ostatnich zakupów w sklepie warzywniczym moją uwagę zwróciła czarna rzepa i zachwyciłam się nią. Ma piękny kolor i fakturę, ładny kształt i wzorek na skórce. Dlaczego jej nie kupuję? Tak naprawdę, nawet nie pamiętam jak smakuje. A co z niej można zrobić?
Okazuje się, że mnóstwo rzeczy. Jest bardzo dobra na surowo; chociaż twarda, ma ostry, charakterystyczny smak, który nadaje wyrazistości  potrawie. Świetnie smakuje upieczona, z samą oliwą i tymiankiem, albo po upieczeniu dodana do tarty, czy gallette.
Mój pierwszy pomysł na rzepę to zdrowe i w miarę dietetyczne placuszki.






PLACUSZKI Z RZEPY

Składniki:

1 czarna rzepa, obrana ze skórki i starta na tarce o grubych oczkach
1 duża marchew, starta tak, jak rzepa
1 mały por, umyty i pokrojony w cienkie plasterki
3 łyżki mąki
1 jajko
1/3 kubka śmietany kremówki, czyli 30%
sól i pieprz
oliwa do smażenia







Placuszki - jak zrobiłam:

1.   Wszystkie składniki, czyli startą rzepę, marchew i pokrojony por wymieszałam. Dodałam jajko i mąkę, dokładnie połączyłam. Wlałam kremówkę i zamieszałam. Doprawiłam solą i pieprzem. Jeżeli masa jest jeszcze za sucha, można dodać odrobinę więcej śmietany.

2.   Na patelni rozgrzałam oliwę i łyżką układałam placuszki. Trzeba cierpliwie poczekać, aż się dobrze dobrze przyrumienią, zanim się je przewróci. Mają mało mąki i mogą się na początku rozpadać, jednak smażą się zadziwiająco dobrze jak na tak małą zawartość mąki.





Treść masy stanowią warzywa, a więc placki są bogate w błonnik i mają stosunkowo mało kalorii. Jeżeli po smażeniu położy się je na ręczniku papierowym, tłuszcz zostanie odsączony i będą jeszcze lżejsze.
Trzeba je smażyć na gorącej oliwie, ale pilnować, żeby nie przypalić.






Placki mają wyraźny, pikantny smak, dzięki rzepie i porowi. Dobrze smakują z jogurtem greckim, można je jeść z sałatą, a jeżeli mają być podstawą bardziej treściwego posiłku, można je podać do mięsa. Ja zrobiłam do nich kotleciki mielone z Cheddarem i sosem pomidorowym.




KOTLECIKI WIEPRZOWE Z SOSEM POMIDOROWYM






Składniki:
kotleciki:

0.5kg mięsa mielonego z szynki; może być obojętnie jakie mięso wieprzowe
1 jajko
kawałek sera Cheddar, startego na tarce o grubych oczkach; może być Parmezan, czy inny ostry w smaku ser żółty
sól, pieprz, papryka słodka
łyżeczka ostrej przyprawy MrNaga, może być chili w proszku

sos:

oliwa
2 łyżki przecieru pomidorowego
2 ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę
sól, pieprz




1.  Do mięso dodałam jajko i przyprawy, a potem ser i dobrze wymieszałam całość.

2.   Na patelni rozgrzałam oliwę. Z masy mięsnej formowałam małe kuleczki i kładłam na rozgrzanym tłuszczu. Po chwili, kiedy z jednej strony były brązowe, przewracałam kuleczki na drugą stronę. Po przesmażeniu obu stron, zmniejszyłam ogień i dusiłam przez chwilę. Potem przełożyłam na talerz.

3.   Do oliwy na patelni wlałam 3 łyżki wody, zamieszałam i zagotowałam. Zmniejszyłam ogień i dodałam 2 łyżki przecieru pomidorowego. Dodałam 2 ząbki czosnku przeciśniętego przez praskę i doprawiłam solą. Zamieszałam, włożyłam kotleciki do sosu i podgrzałam.

Kotleciki świetnie smakują z placuszkami i sałatą z oliwą vinegrette.




sobota, 12 stycznia 2013

PAPPARDELLE Z DYNIĄ, SZYNKĄ DŁUGODOJRZEWAJĄCĄ I SZAFRANEM

Czas wrócić do dań i potraw, które jadam najczęściej i najbardziej lubię, czyli makaronów i tart.
Pomysłów mam na nie dziesiątki, zdominują więc moje przepisy w najbliższym czasie. Zamierzam je jednak przeplatać słodkimi smakami, bo stopniowo, po okresie postu poświątecznego, nabieram na nie ochoty.

Mój plan kulinarny był zupełnie inny, jednak trafiłam na kawałek dyni zamrożony jeszcze jesienią, i stąd to danie. Będzie dzisiaj kolorowo. A dynia, niezmiennie, jest gwarancją sukcesu i zrobienia potrawy z najwyższej półki doznań smakowych, przynajmniej w moim pojęciu.





PAPPARDELLE Z DYNIĄ, SZYNKĄ DŁUGODOJRZEWAJĄCĄ I SZAFRANEM

Składniki:

opakowanie makaronu pappardelle, czyli szerokich wstążek

kawałek dyni, obranej i pokrojonej na kawałki
kilka plasterków szynki wędzonej, czy też długodojrzewającej
szczypta szafranu
3 łyżki oliwy
2 ząbki czosnku
sól
świeżo zmielony pieprz
posiekana natka pietruszki






Jak zrobiłam:

1.   Na patelni rozgrzałam oliwę i wrzuciłam kawałki dyni. Smażyłam je na małym ogniu na oliwie. Kiedy już były miękkie, ale nie za miękkie, dodałam czosnek posiekany na małe kawałeczki. Dalej podsmażałam,  uważając, żeby czosnek, no i całość się nie przypaliła.

2.   Dodałam szczyptę szafranu, który daje cudownie żółte zabarwienie potrawie. Wrzuciłam porwaną na kawałki szynkę, zamieszałam i chwilę, na małym ogniu dusiłam, żeby wszystko się przegryzło. Doprawiłam odrobiną soli, a potem świeżo zmielonym pieprzem.






3.   Ugotowałam pappardelle, skracając czas gotowania podany na opakowaniu o około 2 minuty, bo wolę makaron twardawy, a poza tym będzie jeszcze podgrzewany po dodaniu do sosu.

4.   Wyjęłam makaron z garnka, w którym się gotował, nie odcedzałam, tylko przekładałam ociekający wodą bezpośrednio na patelnię. Wymieszałam ostrożnie i dodałam natkę pietruszki. Dobrze jest dolać łyżkę wody pozostałej po gotowaniu makaronu, tak robią Włosi; sosu będzie więcej, a makaron będzie pełniejszy w smaku.







Do sosu można dodać śmietanę 30%, czyli kremówkę, a smak i złoty kolor sosu będą doskonałe.
Ja chciałam uniknąć tych dodatkowych kalorii i poprzestałam na sosie na bazie oliwy.
Można wtedy dać trochę oliwy na samym początku, przed smażeniem dyni, albo dolać więcej wody od gotowania makaronu, to będzie najlżejszy wariant.
Całość, jeżeli robimy wariant bez śmietany, dobrze jest posypać startym serem Grana Padano albo Parmezanem.