Zapraszam do SPOT Poznań 26 kwietnia na wydarzenie pod hasłem Polskie Wina i Sery Zagrodowe!

kajmakowy mazurek z makaronikiem makowym i pekanami

Dzisiaj krótko bo praca wre.
Po prostu - mazurek kajmakowy.
Mazurek kajmakowy łączy w sobie wszystkie najlepsze smaki; masę krówkową, no bo kto jej nie lubi?, makaronik, lekko żujący, migdałowy, z makiem, a na koniec orzechy pekan, które dopełniają całości.
Poprzedni mazurek, różany, wydawał mi się być tym ostatecznym, po prostu niebem w gębie, jak go nazwałam.
Kajmakowy dorównuje mu, jeżeli nie przerasta.
Nie mogłam go nazwać 'niebo w gębie II'; nikt by nie uwierzył w to, że jeden i drugi są doskonałe, ale są.
To jeszcze nie koniec mazurków. Biegnę do kuchni.

Składniki:

spód:

200g mąki pszennej
140g zimnego masła pokrojonego w kostkę
1 żółtko
szczypta soli
3 łyżki cukru pudru

nadzienie:

1 puszka masy kajmakowej

kilka orzechów pekan


makaronik makowy:

200g mielonego maku
1 1/3 kubka cukru
150g masła, miękkiego
białko z 2 jajek
esencja migdałowa - na wyczucie
300g mąki pszennej

Jak zrobiłam:

spód:

1.   Masło roztarłam palcami z mąką, solą i cukrem. Dodałam żółtko i zaczęłam szybko wyrabiać ciasto. Masa jest trochę za sucha, trzeba dodawać po odrobinie zimnej wody; nie za dużo, żeby ciasto nie było za mokre. Jeżeli tak się stanie - dodać trochę mąki.

2.   Kulę ciasta zawinęłam w folię i włożyłam do lodówki na 30 minut.

3.   Prostokątną blaszkę wyłożyłam papierem do pieczenia. Ciasto rozwałkowałam na płaski placek i przeniosłam do blaszki; spód dokładnie wylepiłam ciastem, nakłułam w kilku miejscach i piekłam w piekarniku rozgrzanym do 180'C przez około 20 minut, aż ciasto było złociste. Wyjęłam i wystudziłam.


makaronik makowy:

1.   Mak wymieszałam z cukrem i połową białka. Resztę białka ubiłam. Masło ubiłam na kremową masę. Mak z cukrem wymieszałam z ubitym białkiem i masłem.

2.   Dodałam esencję migdałową. Dosypałam mąkę. Wymieszałam bardzo dokładnie.

całość:

1.   Na wystudzonym spodzie uformowałam brzeg z masy makowej; można to zrobić bardziej dekoracyjnie, ja uformowałam brzeg to ręką. Całość zapiekłam przez około 15 minut w 180', aż brzeg lekko stwardniał - uwaga, nie powinien się przesuszyć bo będzie twardy i straci lepkość makaronika.

2.   Po wystudzeniu, wyłożyłam masę kajmakową na środku mazurka. Udekorowałam całość orzechami.

Masę kajmakową można zrobić samemu; ja skorzystałam z gotowej ponieważ jest doskonała, przede wszystkim ma idealną konsystencję do tego typu nadzienia.

Zaczynam pracować nad kolejnym mazurkiem, tym razem bakaliowym z czekoladą na najlepszym z kruchych spodów, robionym na gorąco.

Zapraszam jutro.

a na Wielkanoc caprese z pieczonego buraka

Oczywiście, szaleję mazurkowo; nie jest to tajemnica, że najbardziej lubię wypieki, a mazurki szczególnie.
Jednocześnie, myślami jestem już po Świętach, 26go kwietnia, kiedy to będzie miało miejsce wydarzenie w Spot w Poznaniu pod hasłem Polskie Wina i Sery Zagrodowe. A na tym evencie będę miała przyjemność poprowadzić warsztaty kulinarne: Zagrodowe Sery Łomnickie.
Tematem warsztatów jest wykorzystanie zagrodowych serów kozich w różnych potrawach i pokazanie, że można je jeść na słono i słodko, piec, grillować czy dodawać do różnego rodzaju sałat i przystawek; krótko mówiąc zademonstrować cały ich urok i różne oblicza smaków.
Ser kozie i gotowanie z ich wykorzystaniem jest dla mnie przyjemne i łatwe, bo nie od dzisiaj goszczą w mojej kuchni i na blogu.

Dzisiejsze caprese z buraka to jedno z dań, które zamierzamy przygotować w ramach warsztatów.
Moja miłość do buraków jest powszechnie znana; ciasto burakowe to sztandarowe i bardzo lubiane ciasto wśród moich wypieków, no i nie bez powodu logo bloga majaskorupskablogspot.com to buraczek.
Galette z burakami i kozim serem już znajdziecie wśród przepisów na blogu, tartę również, dzisiaj czas na buraka w roli głównej.

Składniki:

ilość jak na zdjęciu - mniej więcej 2 porcje

1 średni burak

1 opakowanie sera koziego - roladki

kiełki groszku do posypania ( może być rzeżucha)

orzeszki ziemne uprażone na patelni

dressing:

sok wyciśnięty z 1 pomarańczy

skórka starta z 1 pomarańczy

kolendra, kmin rzymski - uprażone na patelni

szczypta soli

1 łyżka miodu

Jak zrobić:

1.   Buraka umyć, zawinąć w folię i piec w piekarniku aż będzie miękki, przez około 40 minut (trzeba sprawdzać). Ostudzić i obrać ze skórki.

2.   Przygotować dressing: uprażoną kolendrę i kmin rzymski rozmiażdżyć w moździerzu. Sok i skórkę z pomarańczy podgrzewać w rondelku (powinien zawrzeć), aż trochę zredukuje objętość - nie za długo. Dodać miód, wymieszać, dodać przyprawy, jeszcze raz wymieszać, zdjąć z ognia. Kiedy przestygnie można doprawić do smaku w zależności od upodobań.

3. Buraka pokroić w dość cienkie plasterki, ułożyć na talerzu, polać dressingiem.

4.   Ser pokroić w plasterki, ułożyć je na plastrach buraka. Posypać uprażonymi na patelni orzeszkami ziemnymi i kiełkami groszku.

   

Przystawka gotowa. Świeże pieczywo będzie do niej doskonałe, oczywiście upieczone własnoręcznie, a wtedy całość będzie daniem na lunch.

Zamiast kiełków groszku, można całość posypać kiełkami rzeżuchy - będzie bardziej świątecznie.

mazurek różany - niebo w gębie

Uwielbiam mazurki - ich formę, niepowtarzalność smaku, nieopisaną słodycz, maślaną kruchość spodu.....

Rożne już jadłam i robiłam. Myślałam, że moim ulubionym jest ten z kajmakiem, a jednak nie. Zdecydowanie ten dzisiejszy, różany, bije wszystkie na głowę.
Mazurki ni są dla tych co to nie lubią 'za słodko'. Musi być słodko, to kwintesencja smaku mazurka. W różanym, który i wygląda  i smakuje słodko, miesza się słodycz białej czekolady z niepowtarzalnym aromatem wody różanej, smakiem konfitury z róży i kruchością maślanego spodu.
Najtrudniejsze przy robieniu tego mazurka to zgromadzenie wszystkich niezbędnych składników. Niestety, nie da się żadnego z nich zastąpić - substytuty nie wchodzą w grę. Samo przygotowanie jest w miarę łatwe.

Składniki:

spód:

200g mąki pszennej

140g masła, zimnego, pokrojonego w kostkę

1 żółtko

80g cukru pudru

nadzienie:

150g białej czekolady

konfitura z róży

5 dużych łyżek śmietany kremówki

2 łyżki wody różanej

3 łyżeczki świeżego koncentratu z buraków, czystego, bez przepraw

płatki migdałów do posypania

Jak zrobiłam:

spód:

1.   Mąkę i cukier roztarłam z masłem, dodałam żółtko, zagniotłam ciasto, dolewając odrobinę wody w trakcie. Ciasto zawinęłam w folię i włożyłam do lodówki na 30 minut.

2.   Podłużną formę wyłożyłam papierem do pieczenia. Ciasto rozwałkowałam i wylepiłam nim spód formy do wysokości  1cm. Nakłułam w kilku miejscach i włożyłam do lodówki na kolejne 30 minut.

3.   Spód podpiekłam w piekarniku rozgrzanym do 180'C aż był złocisty, przez około 20 minut. Wyjęłam i wystudziłam. Przygotowałam nadzienie.

nadzienie:

1.   W rondelku rozpuściłam połamaną na kawałki czekoladę ze śmietaną, na małym ogniu, cały czas mieszając. Kiedy lekko przestygła, dodałam do niej wodę różaną i sok z buraków. Bardzo dobrze wymieszałam.

2.   Masę wylałam na wystudzony spód. Posypałam płatkami migdałów.

Zostawiłam do zastygnięcia.

Najlepiej zostawić mazurek na noc do całkowitego zastygnięcia.

Panna cotta z syropem klonowym i pistacjami

Panna cotta to deser, który znałam z nazwy, widywałam w restauracjach, na który nie miałam ochoty, i który odkryłam smakowo z ogromną radością.
Nie jestem wielbicielką przetworów mlecznych, a tym bardziej mleka. Biały płyn w szklance czy kubku budzi we mnie przede wszystkim niechęć i przykre wspomnienia z dzieciństwa.
Podobnie reagowałam na widok deseru Panna cotta, białej, mlecznej ściętej masy. Nie miałam nawet ochoty dać jej szansy i spróbować.
Myśląc jednak o słodkościach wielkanocnych, postanowiłam go zrobić myśląc, że będzie się dobrze prezentował na stole świątecznym. Gotowanie wymaga próbowania potraw przyrządzanych, więc skosztowałam łyżeczkę i całkowicie mnie zaskoczył smak deseru, łagodnie mleczny, właściwie rumowo - winiliowy, a po dodaniu syropu klonowego słodko słony; przyjemne doznania smakowe trudne do opisania.
Odkrycie tego deseru dało mi ogromną satysfakcję, tym większą, że jest prosty, można go przygotować dużo wcześniej, przechować w lodówce, tylko zyska na smaku, a udekorować tuż przed podaniem.
Doskonały deser świąteczny.

Składniki:

3 łyżeczki żelatyny w proszku (następnym razem użyję agaru, to moje pierwsze podejście do Panna cotty)

2 łyżeczki ekstraktu z wanilii

250ml śmietany kremówki

250ml pełnego mleka albo 100ml pełnego mleka i roladka - około 150g miękkiego sera koziego)

80g cukru

1 łyżka rumu

1 łyżka białego wina

syrop klonowy do polania

siekane pistacje

  

Jak zrobić:

6 mniejszych porcji albo 4 duże

1.   Żelatynę zalać 2 łyżkami zimnej wody i odstawić na 5 minut.

2.   Do rondelka wlać śmietanę, mleko, cukier i ekstrakt waniliowy, podgrzewać mieszając, aż cukier się rozpuści. Jeżeli zamiast części mleka używamy sera koziego, to pokruszony wrzucamy do śmietany i mleka i podgrzewamy mieszając, aż cukier i ser dokładnie się rozpuszczą.

3.   Dodać rum i wino i doprowadzić do wrzenia. Odstawić i wlać roztwór żelatyny i mieszać energicznie przez około 1 minutę, aż żelatyna dokładnie się rozpuści.

4.   Wlać do filiżanek albo szklaneczek czy małych słoiczków. Ostudzić. Po ostudzeniu wstawić do lodówki na minimum 4 - 5 godzin, aż masa będzie zupełnie sztywna. Można zostawić na noc.

Do podania trzeba deser wyjąc na talerzyk. Żeby go wydobyć z naczynia, najlepiej jest je na chwilę włożyć do gorącej wody, a masa wysunie się sama.

Polać syropem klonowym i posypać pistacjami.

Przy następnym podejściu do deseru wykorzystam agar - substancję żelującą z wodorostów; jest zdecydowanie zdrowsza niż tradycyjna żelatyna.

wiosenne placuszki z kaszy gryczanej, rukoli i koziego sera z puree z miodowej marchewki z imbirem

Gotowanie kaszy i z kaszą wydaje mi się wyjątkowo interesujące i efektowne, tym bardziej, że kasza słynie ze swoich walorów zdrowotnych. Z jakiś jednak powodów, jakiś, bo trudno mi je sprecyzować, odkładam kasze na później.
Ale ten moment nadszedł i postanowiłam się z nimi, kaszami, uporać, zaczynając od gryczanej, bo ładna.
Będzie więc u mnie kasza i na słono i na słodko.
Zaczęłam od bardzo prostego pomysłu, czyli placuszków.
Udały się znakomicie, kruche, przyjemnie orzechowe w smaku, efektownie prezentujące się na talerzu, szczególnie po dodaniu pomarańczowej pasty z marchewki.

Składniki:

placki:

na około 12 małych placków

150g kaszy gryczanej, ugotowanej na sypko

garść rukoli, posiekanej

50g twardego sera koziego, startego

sól, pieprz

2 jajka

3 łyżki mąki gryczanej

olej do smażenia

puree z marchewki:

około 300g

100ml wody

1 łyżka miodu

2 cebule

1 łyżeczka imbiru

1/2 łyżeczki chilli

szczypta soli

masło do usmażenia cebuli

jogurt grecki - opcjonalnie - do podania

Jak zrobić:

placuszki:

Kaszę po ugotowaniu ostudź. Wymieszaj z pozostałymi składnikami, przypraw solą i pieprzem. Na patelni rozgrzej odrobinę oleju albo masła. Formuj małe płaskie placuszki i smaż na dobrze rozgrzanym oleju z obu stron.

  

puree z marchewki:

1.   Na maśle podsmaż cebulę pokrojoną w kostkę. Kiedy będzie rumiana, dodaj wodę z solą i pokrojoną w plasterki marchewkę. Duś przez 20 minut, aż będzie miękka.

2.   Dodaj imbir, chilli i miód. Zblenduj marchewkę na puree. 

Placuszki podałam z toppingiem z puree z marchewki, a można je zjeść również z jogurtem greckim, dodaje wiosennej świeżej nuty.

szybkie pierożki z kurkumą z nadzieniem z koziego sera i świeżego szpinaku

Brzydka pogoda sprzyja robieniu pierożków.
Nie przepadam za  żmudnym i czasochłonnym zajęciem jakim jest lepienie pierogów. Najbardziej lubię zagnieść ciasto, przygotować nadzienie i pod pierwszym pretekstem wycofać się z kuchni, zostawiając je w rękach innych.
Pierożki z kurkumą są jednak bardzo łatwe do zrobienia, zarówno ciasto jak i nadzienie, a jeżeli nie robimy ich w ilości produkcyjnej, a ograniczamy się do porcji na jeden obiad, plus ewentualnie porcji do podsmażenia następnego dnia kiedy to są najlepsze, to nawet ja jestem w stanie doprowadzić przedsięwzięcie do samego końca.
Wczoraj, korzystając z pogody, która zniechęciła mnie do wyjścia na trening biegowy, zrobiłam pierożki z kurkumą z nadzieniem ze szpinaku i sera koziego. Nadzienie można oczywiście zmienić, myślę tu przede wszystkim o kozim serze, który spokojnie można zastąpić serem z mleka krowiego.

Składniki:

ciasto:

mąka chlebowa 750

oliwa

letnia woda

sól, pieprz

1 łyżeczka kurkumy w proszku

1 rozbełtane żółtko, do smarowania brzegów

nadzienie:

250g świeżego młodego szpinaku, opłukanego

250g twarożku koziego

250g ricotty - koziej albo krowiej

1 duża cebula pokrojona w drobniutką kosteczkę

sól, pieprz

oliwa

2 łyżki masła

Jak zrobić:

ciasto:

1.   Suche składniki wymieszać w misce. Dodać około 3 łyżki oliwy. Wymieszać delikatnie. 

2.   Całość przenieść na deskę i dolewając stopniowo wodę, żeby masa się połączyła wyrabiać aż będzie elastyczna i sprężysta, Jeżeli jest zbyt kleista, trzeba dosypać trochę mąki, a jeżeli za sucha, trzeba dolać odrobinę wody.

nadzienie:

1.   Na patelni podsmażyć cebulę na oliwie aż będzie złocista. 

2. Na drugiej patelni roztopić masło i dusić szpinak aż będzie miękki, parę minut. Doprawić solą i pieprzem.

3.   Wymieszać w misce sery, dodać cebulę i szpinak, połączyć, doprawić solą i pieprzem. Nadzienie powinno być dość pikantne.

   

całość:

1.   W dużym garnku zagotować osoloną wodę. 

2.   Ciasto podzielić na mniejsze części i rozwałkować, podsypując mąką na dość cienką grubość. Wykroić kółka o średnicy około 10cm. Nakładać nadzienie na środek i zlepiać dokładnie brzegi, smarując rozbełtanym jajkiem.

3.   Wrzucać porcjami na gotującą wodę, a po wypłynięciu gotować jeszcze 2-3 minuty. Delikatnie wyjmować i układać na półmisku.

    

Część pierożków ułożyłam na blaszce, posmarowałam jajkiem i piekłam w nagrzanym do 180'C piekarniku, aż były brązowe. Też były doskonale.

Przed podaniem pierożki można polać oliwą i posypać natką pietruszki.