sobota, 10 stycznia 2015

kiszone cytry marokańskie

Przygotowania do warsztatów z kuchni marokańskiej nabierają tempa. Czytam i gotuję, gotuję i wertuję przepisy, zbieram niezbędne przyprawy, komponuję, przygotowuję wodę szafranową, a potem biegnę po kolejne zakupy i znowu gotuję, szybko robię zdjęcia, obrabiam je i ...no właśnie, pracuję nad blogiem.
Pracy mam sporo, takie życie bardzo lubię, a warsztaty zapowiadają się rewelacyjnie i już nie mogę się ich doczekać.

Przepisy marokańskie zaczynam od kiszonych cytryn, które należą do miejscowych specjałów, bez którego trudno się obyć. Cytryny są gotowe, czyli ukiszone, po miesiącu, dlatego musiałam je przygotować przed przystąpieniem do właściwego gotowania.
Jest to przysmak marokański, ale to wcale nie znaczy, że w naszej kuchni nie znajdzie zastosowania. Wręcz przeciwnie, cytryny są świetnym dodatkiem do potraw mięsnych, ryb, kurczaka, czy sałatek i dressingów. Mają świeży, niezwykły, trudny do opisania smak, a wystarczy je wyjąć ze słoika, usunąć pestki, drobno pokroić i dodać do potrawy.
Już nie po raz pierwszy je zrobiłam, są tak dobre, że po wykończeniu słoika natychmiast zabieram się za robienie kolejnej porcji.









Składniki:

10 małych niewoskowanych cytryn
sok z 5 większych cytryn
200g soli gruboziarnistej
3 liście laurowe
kilkanaście ziaren czarnego pieprzu
2 laski cynamonu

słoik litrowy







Jak zrobiłam:

Wysterylizowałam słoik - umyty i bez gumki, którą sparzyłam gotującą wodą,  włożyłam do piekarnika nagrzanego do 100'C na 20 minut. 

Wycisnęłam sok z 5 cytryn i odstawiłam. Każdą z 10 cytryn nacięłam na krzyż od góry tak, żeby od spodu były nadal połączone. Do każdej cytryny wsypałam łyżeczkę soli morskiej i zacisnęłam ćwiartki owocu w miarę ciasno. W słoiku ułożyłam warstwami cytryny, pozostałą sól, liście laurowe, ziarna pieprzu i laski cynamonu. Zalałam całość sokiem z cytryn i dopełniłam wodą tak, żeby owoce były przykryte. 
Zamknęłam dokładnie i odstawiłam w ciemne miejsce na około miesiąc. Co kilka dni trzeba słoik delikatnie wstrząsnąć, żeby rozprowadzić sól.

Cytryny można przechowywać bardzo długo, chociaż zwykle nie wytrzymują próby czasu; są tak dobre, że znikają błyskawicznie.


   



wtorek, 6 stycznia 2015

pasta con le sarde, sycylijski makaron z sardynkami

Już po Świętach, wracam do rzeczywistości.
Pracuję nad zbliżającymi się warsztatami w Spot, tymi najbliższymi, z kuchni sycylijskiej, i lutowymi, z kuchni marokańskiej. Odkrywam nowe smaki, ich łączenie, nowe przyprawy i techniki gotowania, nowy kulinarny świat. I po raz kolejny, jestem zafascynowana i podekscytowana, ogarnął mnie stan, który mam nadzieję, a właściwie pewność, ogarnie wszystkich, którzy wezmą udział w gotowaniu.
Zgłębiając kuchnię marokańską, nabieram coraz większej ochoty, żeby tam zamieszkać, tak urzekł mnie tamten świat, jego kulinaria i estetyka. Ale o Maroku będę bardzo dużo pisała, już wkrótce, wracam więc do najbliższych, sycylijskich tematów.

Dzisiaj potrawa, która nie zmieściła się w menu warsztatów, a szkoda, bo należy ona do klasyki sycylijskiej kuchni. To makaron z sardynkami, na Sycylii oczywiście świeżymi, ja ratowałam się sardynkami z puszki.








Składniki:

500g pasty, najlepiej grubego spaghetti - bucatini

400g sardynek w puszce ( ewentualnie 500g świeżych )
około 150ml oliwy
1 ząbek czosnku, drobno posiekany
1 łyżka drobno posiekanej natki pietruszki plus więcej do posypania
szczypta szafranu
1 cebula, bardzo drobno pokrojona
80g rodzynek sułtanek, namoczonych przez 10 minut, odsączonych
80g orzeszków pinii
5-6 filetów sardeli - achovis
szczypta nasion kopru włoskiego

twarda ricotta starta, do posypania - opcjonalnie








Jak zrobiłam:

1.   Na patelni podgrzałam 2 łyżki oliwy z czosnkiem i pietruszką. Dodałam sardynki, wlałam 100ml wody i dusiłam przez około 10 minut. Szafran rozmieszałam w odrobinie wody i dodałam do sardynek. Doprawiłam całość solą i pieprzem., zamieszałam i dusiłam przez kolejne 10 minut. Odstawiłam na bok.

2.    Podgrzałam pozostałą oliwę na małej patelni, wrzuciłam cebulę i wlałam 100ml wody. Gotowałam przez 5 minut. Dodałam rodzynki, anchovis, nasiona kopru i orzeszki pinii, dusiłam przez kolejne 10 minut.  

3.   Ugotowałam makaron bucatini al dente, odcedziłam. Skropiłam oliwą. Dodałam sos z anchovis i wymieszałam. W naczyniu żaroodpornym ułożyłam warstwę makaronu, na niej warstwę sardynek, znowu makaron i sardynki, a zakończyłam warstwą makaronu. Zapiekłam w 180'C przez 15 minut. Posypałam pietruszką. 








Przed podaniem posypałam startą ricottą.



    

wtorek, 30 grudnia 2014

babka ziemniaczana z farszem grzybowym

To mój pomysł na sylwestrowy wieczór, babka ziemniaczana z farszem grzybowym, która będzie doskonała do kapusty, bigosu, czy barszczu. Można ją podpiec tuż przed podaniem, a taka gorąca, prosto z piekarnika, bez żadnych dodatków, a tylko z kieliszkiem wytrawnego wina też będzie znakomita w ten długi wieczór.

Ziemniaki do babki najlepiej ugotować już poprzedniego dnia, a grzyby do farszu powinny być świeże, ale ja użyłam suszonych i mam wrażenie, że farsz jest jeszcze lepszy.



 
   



Składniki:

1kg ugotowanych ziemniaków 
700g grzybów ( świeżych albo suszonych, namoczonych )
2 jajka
1 cebula pokrojona w drobną kosteczkę 
2 łyżki startej bryndzy ( nie wędzonej) albo parmezanu
3 duże łyżki mąki
sól, pieprz
2 łyżki masła





Jak zrobiłam:

1.   Grzyby suszone zalałam letnią wodą i moczyłam przez około 1 godzinę, aż napęczniały. Potem gotowałam przez 15 - 20 minut, odsączyłam z grubsza.

2.   Na patelni, na 1 łyżce masła, podsmażyłam cebulę na złoty kolor. Dodałam grzyby ( jeżeli kapelusze są bardzo duże, trzeba je pokroić na mniejsze kawałki ) i podsmażyłam krótko, wbiłam jajko i ser, doprawiłam solą i pieprzem, wymieszałam i odstawiłam do wystygnięcia.

3.   Ugotowane i wystudzone ziemniaki przecisnęłam przez praskę. Wymieszałam z bardzo miękkim masłem i 1 jajkiem, doprawiłam solą. Dodałam 3 łyżki mąki, wyrobiłam szybko ciasto. Szeroką, ale krótką keksówkę wyłożyłam papierem do pieczenia.
Ułożyłam warstwę ziemniaków na spodzie, na niej warstwę grzybów, przykryłam warstwą ziemniaków. Wierzch posmarowałam łyżką roztopionego masła.

4.   Piekłam w 180'C przez około 50 - 55 minut, aż wierzch zrobił się złocisty i rumiany. 




niedziela, 28 grudnia 2014

migdałowe śnieżne kule

Zima za oknami, przyszła całkiem niespodziewanie, ale zdecydowanie w porę, no może troszeczkę za późno, bo już po Wigilii. Przyszła, kiedy oswoiłam się z myślą, że jej nie będzie. Udało mi się nawet znaleźć korzyści wiosennej pogody zimą, a tu nagle jest. I natychmiast dała o sobie znać, unieruchamiając mój pojazd garażujący pod gołym niebem, który bardzo nie lubi niskich temperatur.
Nie tylko on, ja i moje bieganie też nie. Ręce mi marzną, ubieranie trwa za długo, te wszystkie czapki, opaski, dodatkowe koszulki....
Zainspirowana zimową pogodą, upiekłam migdałowe kule śnieżne, które przepięknie wyglądają na świątecznym jeszcze stole. Są kruche, maślane, migdałowe i chrupiące, będą wspaniale smakowały do sylwestrowej i noworocznej kawy.




  



Składniki:

na około 50 - 55 sztuk

250g masła o temperaturze pokojowej
1 duża łyżka ekstraktu waniliowego
1 kubek cukru
1 kubek płatków migdałowych
1 kubek mielonych migdałów
2 i 1/2 kubka mąki pszennej

cukier puder do obtoczenia kul ( około 2 kubki )









Jak zrobiłam:
1.   Masło z cukrem utarłam mikserem na kremową masę. Wlałam wanilię i wymieszałam. Dodałam migdały, przemieszałam, a potem mąkę i ręką zagniotłam szybko ciasto.
2.   Uformowałam kulki z ciasta wielkości piłeczek do ping ponga, ułożyłam na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, w około 2cm odstępach.
3.   Piekarnik rozgrzałam do 180'C. Ciastka piekłam 10 - 15 minut, aż spody kul były lekko złociste. Lekko przestudziłam.
4.   Do dużej miski wsypałam 2 kubki cukru pudru i jeszcze ciepłe kulki obtoczyłam dokładnie w cukrze. Powinny być ciepłe, bo cukier się wtedy lepiej przyczepia. 


  


sobota, 27 grudnia 2014

lekkie jak piórko gnocchi buraczane z tymiankowym masłem klarowanym

Drugiego dnia Świąt poziom przejedzenia jest już bardzo wysoki, a więc, żeby zrobić wrażenie na zaproszonych na obiad gościach, zadowolić ich i zrobić wrażenie, pobudzić ich apetyt i ożywić kubki smakowe, menu musi być niezwykłe.
Na obiad przewidziałam piersi z kaczki , do których poprzedniego dnia przygotowałam marynatę z soku z pomarańczy i wódki anyżowej ouzo. Mięso zanurzone w tej zaprawie najlepiej przez noc, a przynajmniej przez kilka godzin, staje się kruche i nabiera wyjątkowego smaku. Marchewka al dente, przesmażona na maśle z miodem, doprawiona imbirem, pasuje do kaczki doskonale, a do mięsa z kaczki i marchewki najlepsze będą kluseczki.
Ale kto ma ochotę na kluski w Święta?
Muszą to być specjalne kluseczki, lekkie jak piórko, delikatne i śliczne.
To muszą być gnocchi, bo są leciutkie, a z sokiem z buraka będą piękne jak marshmallows.








Składniki:

250g serka ricotta
250g białego sera śmietankowego
150g mąki
2-3 łyżki startego parmezanu
1 żółtko
sól, pieprz
świeży sok z buraka







Jak zrobiłam:

Oba sery wymieszałam, dodałam mąkę, parmezan i przyprawy, zagniotłam ręką, dodałam sok, tyle żeby ciasto miało ładny ciemno różowy kolor, wyrobiłam szybko w miarę gładkie ciasto. Jeżeli jest zbyt klejące, można jeszcze podsypać mąką, żeby było trochę twardsze; im mniej mąki, tym delikatniejsze gnocchi. 
Uformowałam długie wałeczki, pokroiłam je na 1.5cm kawałeczki.
W dużym garnku zagotowałam osoloną wodę, kluseczki wrzuciłam do gotującej wody, kiedy wypłynęły na powierzchnię, wyjęłam łyżką cedzakową na półmisek. Polałam tymiankowym masłem klarowanym.


Przygotowałam masło klarowane:


     1.   Masło pokroiłam w kostkę i na bardzo małym ogniu podgrzewałam do zupełnego roztopienia, bez mieszania.
2.   Gdy masło zaczęło się delikatnie gotować, na wierzchu pojawiła się biała piana, którą usuwałam za pomącą zwykłej kuchennej łyżki, sukcesywnie, przez cały czas gotowania (przybliżony czas gotowania 1 kg masła to 30 min). Trzeba to robić bardzo delikatnie, aby nie naruszyć substancji, która wytrąciła się na dnie. Dobrze sklarowane masło jest lekko złote, nie może być ciemne.  
3.   Gotowe „złote masło” zebrałam delikatnie z góry za pomocą chochelki uważając, aby nie naruszyć substancji powstałej na dnie. Do masła wrzuciłam kilka gałązek tymianku i przez chwilę trzymałam na małym ogniu.

Następnego dnia gnocchi można podsmażyć na maśle klarowanym, są jeszcze lepsze.





  



 

środa, 24 grudnia 2014

piernik przekładany powidłami i marcepanem w czekoladzie

Ostatnie chwile, jeszcze gotowanie, ostatnie porządki, dekorowanie ciast, stołu, u mnie jeszcze dużo dużo więcej.
Dzisiejszy wpis, ostatni przed Świętami, dla tych wszystkich, którzy jeszcze nie zdążyli upiec piernika. Piernik przekładany nie musi dojrzewać, nie wymaga specjalnych przygotowań, czy składników, a jest doskonale korzenny i ciekawy dzięki dodaniu powideł i marcepanu, z którymi świetnie się łączy, smakiem i konsystencją. Czekolada dopełnia całość. Do tego, piernik wygląda efektownie na stole albo opakowany w przeźroczysty celofan przewiązany wstążką.  
Zdarzyło mi się jeść piernik przekładany, którego ciasto, mimo, że doskonałe w smaku, było zbyt twarde do przełożenia, przy krojeniu całość się rozwarstwiała, a pod naciskiem noża, nadzienie wypływało.
Konsystencja piernika powinna być na tyle delikatna, żeby zespalała się z nadzieniem, i taki jest mój piernik.



 



Składniki:

3 kubki mąki, najlepiej pół na pół pszenna i żytnia
1/2 kubka miodu
1 kubek cukru
100g miękkiego masła
5 jajek
3 łyżki kwaśnej śmietany albo jogurtu
skórka starta z 1 pomarańczy
1/2 kubka mleka
1 łyżeczka sody rozpuszczona w 2 - 3 łyżkach wody
2-3 łyżeczki cynamonu, 1 łyżeczka goździków roztartych w moździerzu, 5 ziaren czarnego pieprzu, również roztartych
1/2 łyżeczki kardamonu, 1/2 imbiru
1/4 gałki muszkatołowej
albo opakowanie przyprawy piernikowej
100g posiekanych orzechów włoskich
100 migdałów, posiekanych
100g rodzynek
100g kandyzowanej skórki pomarańczowej

powidła śliwkowe
1 opakowanie masy marcepanowej
1/3 kubka kremówki
cukier puder
kilka łyżek mielonych migdałów

polewa:

150g czekolady gorzkiej
1/2 kubka kremówki
1 łyżka masła






Jak zrobiłam:

forma: 35cm x 11cm wyłożona papierem

1.   Miód podgrzałam, dodałam startą skórkę i kandyzowaną. Przestudziłam

2.   Mąkę wymieszałam z masłem i mlekiem. Bakalie obtoczyłam w mące.

3.   Żółtka utarłam z cukrem, dodałam do maki, wymieszałam. Dodałam śmietanę, rozpuszczoną w wodzie sodę, miód, utarłam całość. Białka ubiłam na sztywną pianę. Delikatnie wmieszałam do ciasta, razem z bakaliami. Nie można mieszać zbyt mocno, nie można rozbić białek.

4.   Masę przełożyłam do formy i piekłam około 60 minut w temperaturze 180'C.
Przed przełożeniem, piernik musi być całkowicie wystudzony.








przełożenie:

Wystudzony piernik przekroiłam na 3 części. Jedną posmarowałam powidłami śliwkowymi, drugą marcepanem.

masa marcepanowa:

W garnuszku podgrzałam śmietanę kremówkę. Wkruszyłam do niej marcepan, dokładnie roztarłam. Dodałam mielone migdały i cukier puder w takiej ilości, żeby masa była gęsta. Po kilku godzinach, w pierniku zesztywnieje jeszcze bardziej.
Ułożyłam części piernika jedna na drugiej, delikatnie docisnęłam. 

polewa czekoladowa:

W garnuszku podgrzałam kremówkę do wrzenia, wrzuciłam połamaną na kawałki czekoladę i odstawiłam, aż czekolada zmiękła. Wymieszałam na gładką masę, dodałam masło i wymieszałam, aż się rozpuściło. Masą dokładnie pokryłam piernik. Posypałam płatkami migdałów.








wtorek, 23 grudnia 2014

głęboko czekoladowe brownie z solą na Święta

Brownie z solą jest doskonałe i prezentuje się pięknie. To idealny wypiek na stół świąteczny.
David Lebovitz jest mistrzem wypieków czekoladowych. Od niego nauczyłam się robić makaroniki czekoladowe, brownie z karmelem i brownie z sernikiem.
Wszystkie te wypieki są doskonałe, ale dzisiejsze słone brownie według Lebovitza nie ma sobie równych. Jest niesamowicie głęboko gorzko czekoladowe, dzięki użyciu ciemnego kakao, wilgotne, ale kwintesencją smaku jest sól morska.  Dodanie szczypty soli wspaniale podnosi smak czekolady i domyka całość. Nie wyobrażam sobie, żeby ten składnik pominąć, chociaż niektórych połączenie czekolady i soli zaskakuje.
Zrobienie tego ciasta nie jest trudne, trzeba jednak dokładnie przestrzegać procedury, proporcji i w miarę możliwości jakości składników.



 



Składniki:

225g masła, pokrojonego w kostkę
100g kakao naturalnego w proszku, bez cukru
25g ciemnego kakao ( dark cocoa powder - można kupic w marketach )
70g mąki
2 łyżeczki kawy espresso w proszku
3/4 łyżeczki soli
4 jajka
150g cukru
170g ciemnego cukru brązowego ( ja użyłam muscovado )
szczypta płatków soli  'fleur de sel' ( soli morskiej ) 








Jak zrobiłam:

Forma 20x20cm, wyłożona papierem do pieczenia.
Piekarnik 180'C

1.   W rondelku rozpuściłam masło, odstawiłam do przestudzenia.

2.   Wymieszałam oba rodzaje kakao, mąkę, kawę i sól w dużej misce. 

3.   W osobnej misce ubiłam jajka z cukrem białym i brązowym.

4.   Dodałam połowę ubitych jajek z cukrem do kakao z mąką, wymieszałam łyżką, dodałam masło, wymieszałam ponownie. Dodałam drugą połowę masy jajecznej, połączyłam z resztą. Jeżeli masa jeszcze nie jest gładka trzeba energicznie wymieszać jeszcze raz, ale można przesadzać.
Ciężką, klejącą masę przełożyłam do formy, wyrównałam wierzch i posypałam płatkami soli.

5.   Piekłam przez około 25 minut, aż środek był w lekko stały, ale jeszcze nie do końca. Najlepiej zacząć sprawdzać brownie po 20 minutach, już może być gotowe. Zasada pieczenia brownie - nie można go dopiec do końca.
Wyjęłam i zostawiłam w formie do wystygnięcia. 







Przygotowałam polewę na wierzch ( opcjonalne ).

1/3 kubka kremówki podgrzałam w rondelku do wrzenia. Wrzuciłam połamaną tabliczkę gorzkiej czekolady i odstawiłam, aż czekolada rozmiękła. Wymieszałam, dodałam kawałek masła, rozprowadziłam, aż się rozpuściło. Pokryłam wierzch ciasta, ozdobiłam żurawiną i posiekanymi orzechami.