czwartek, 20 grudnia 2012

pierogi wigilijne z serem i ziemniakami

Czas wielki nadrobić zaległości w pracach domowych i kuchennych. Zrobiłam już dziesiątki list zadań do wykonania i ...i nic, ciągle czekam na odrobinę wolnego czasu. W tych nielicznych momentach rzucam się nerwowo w wir działań, ale efekty na szczęście są całkiem niezłe.
Po pierwsze zrobiłam obowiązkowe w moim domu pierogi wigilijne, czyli pierogi z nadzieniem ziemniaczano - serowym na ostro. W piekarniku siedzi piernik Magdy Gessler, a na stole stygnie miodowiec  Liski. Planuję jeszcze mnóstwo innych wypieków, ale zacznę od początku.
Pierogi robiłam już bardzo różne; pieczone, indyjskie, z dynią, z mięsem, ale te moje świąteczne muszą być z jak najprostszego ciasta, gotowane, ze słono pieprzowym nadzieniem serowym z ziemniakami i cebulą. No i  musi być ich strasznie dużo, bo najlepsze są odsmażane na maśle i z cebulką w kolejne dni Świąt.
Właśnie takie udało mi się zrobić.






PIEROGI WIGILIJNE Z SEREM I ZIEMNIAKAMI

Składniki:
ciasto:

3 kubki mąki
1 kubek wody
2 łyżki oliwy
1/2 łyżeczki soli

nadzienie:

500g białego tłustego sera
1 kg ziemniaków, ugotowanych w łupinach
1 duża cebula
sól, pieprz
oliwa





Jak zrobiłam:
ciasto:

1.   W dużej misce wymieszałam mąkę z solą. Po środku zrobiłam dołek i wlałam do niego wodę. Wymieszałam. 

2.   Dodałam oliwę, połączyłam z masą, a potem przełożyłam ją na stolnicę i zagniotłam ciasto. Było jeszcze trochę za mokre, podsypałam ciasto mąką. Powinno być elastyczne i nie może być twarde. W trakcie wyrabiania trzeba regulować konsystencję mąka i wodą.



   


nadzienie:

1.   Na patelni podgrzałam oliwę. Wrzuciłam pokrojoną w drobną kostkę cebulę i usmażyłam na mocno złoty kolor.

2.   Ugotowane ziemniaki obrałam ze skórki. Cebulę, pokrojone na grube kawałki ziemniaki i biały ser wymieszałam mikserem na gładką masę. Doprawiłam ją solą i pieprzem. Ja lubię farsz pikantny.





3.   Stolnicę podsypałam mąką a ciasto na pierogi podzieliłam na trzy części. Każdą z nich rozwałkowałam na duży bardzo cienki placek. Wykroiłam w nim krążki. 

4.   Osoloną wodę zagotowałam w bardzo dużym  garnku.

5.   Na środek każdego krążka nakładałam farsz i lepiłam pierogi, dokładnie zlepiając brzegi.


  

6.   Pierogi wrzucałam do gotującej wody, a od momentu, kiedy wypłynęły na powierzchnię gotowałam jeszcze trzy minuty. Łyżką cedzakową wyjmowałam i układałam na ogromnym półmisku.





Kiedy wystygną można je zapakować w woreczki, zamrozić i korzystać z zapasów świeżutkich pierogów przez całe Święta.

Najlepsze są podsmażane na maśle.





Ja lubię z cebulką, a najlepszym dodatkiem do nich jest śmietana albo, co wolę, jogurt grecki albo zwykły.



poniedziałek, 17 grudnia 2012

francuska zupa cebulowa z serem Gruyere na grzance

Tradycyjne potrawy wigilijne wszędzie, mnóstwo słodkości, pomysły piernikowe i keksowe niesamowite..
A ja dzisiaj, dla odmiany, prosto i wytrawnie.
Tydzień przedświąteczny zanosi się na dość burzliwy. Sprzątanie, zakupy, pieczenie, praca, co ja będę wymieniać, wszyscy to znamy.
Ze sprzątaniem którego nie cierpię, prawie się uporałam; prawie, bo ciągle walczę i chyba nie dam rady ze wszystkim przed weekendem, kiedy to trzeba będzie jeszcze piec i gotować. No i dekoracje świąteczne, które powolutku wyjmuję z różnych zakamarków. Prawdę powiedziawszy,  moje ulubione ozdoby to światełka, czy lampki choinkowe, których musi być mnóstwo. Ozdabiam nimi okna, drzwi, drzewka przed domem no i, oczywiście, choinkę. Do tego zapachy piernika i kapusty z grzybami, wypastowane i błyszczące podłogi, cudowna atmosfera, i więcej mi do szczęścia świątecznego nie potrzeba.
Wracam do tematu.
W natłoku tych wszystkich zajęć, bardzo cenię sobie potrawy, które można przygotować wcześniej, a potem po prostu podgrzać, a które jednocześnie są inne niż te zwyczajne, codzienne, muszą być zimowe i rozgrzewające.
Te wszystkie warunki zdecydowanie spełnia francuska zupa cebulowa.





FRANCUSKA ZUPA CEBULOWA

Składniki:

80g masła
1.3kg cebuli, pokrojonej w cieniutkie plasterki, najlepiej półkrążki
2 liście laurowe
1 duża łyżka tymianku
125ml białego wina wytrawnego
1 litr wywaru wołowego
1 duża łyżka mąki
2 żółtka
80ml brandy
sól, pieprz
250g sera gruyere, startego na tarce o grubych oczkach
bagietka pokrojona na grube kromki, może być lekko opieczona







Jak zrobiłam:

1.   W dużym garnku rozpuściłam masło, wrzuciłam cebulę i przyprawy, czyli liść laurowy i tymianek. Smażyłam przez około 1 godzinę na bardzo małym ogniu, cały czas mieszając; cebula nie powinna się przypalić, powinna być miękka i złocista. Kiedy była już gotowa, dodałam 1 łyżkę mąki i przesmażyłam, cały czas mieszając.

2.   Wlałam wino, wymieszałam i gotowałam na małym ogniu 2-3 minuty.





3.   Dodałam wywar wołowy. Najlepszy byłby domowy; ja go zrobiłam z kostki bulionowej i sprawdził się doskonale. Dodałam 370ml wody. Zamieszałam i gotowałam na małym ogniu przez 30 minut. Teraz czas przyprawić zupę solą i pieprzem.

Piekarnik rozgrzałam do 200'C.





4.   Do zupy dodałam 2 żółtka. Najpierw je rozbełtałam, a potem wlałam do środka cały czas mieszając, żeby się nie ścięły. Wlałam również brandy. Żółtka i brandy można pominąć.


   

5.   Zupę rozlałam do żaroodpornych miseczek, które ustawiłam na blaszce. Posypałam połową startego serem, a na wierzchu ułożyłam kawałki bagietki, które posypałam pozostałym serem.

6.   Zapiekałam przez 10 minut, aż ser się roztopił i zaczął bulgotać.
Przy wyjmowaniu i podawaniu trzeba bardzo uważać, bo zupa i miseczki są bardzo gorące.




 Zupę się robi szybko i łatwo. Najwięcej czasu zabiera pokrojenie cebuli. No i oczywiście, zupy nie można spuszczać z oka, bo nie może się przypalić na żadnym z etapów. Samo wykonanie jest bardzo proste.

Bardzo ważne są naczynia, w których się ją podaje. Muszą to być miseczki żaroodporne i pożądane są efektowne, bo wtedy zupa robi duże wrażenie.





Moja ręcznie wykonana patera na stópce z ceramiki bolesławieckiej, na której ostatnio prezentowałam ciasto marchewkowe, bardzo się podobała, a niektórzy dopytywali się, co to za wyrób i kolekcja.
Te miseczki i talerzyk to również ceramika bolesławiecka, tym razem z innej kolekcji i tym razem to już nie prezent.
Wyszukałam je w Manufakturze Bolesławiec w sklepie internetowym CERAMIKADESIGN, zamówiłam i oto one. Wzory i formy są tak piękne i różnorodne, że trudno się zdecydować. Wybrałam ten wzór, bo wydał mi się idealny na Święta i zimę, piękny kolorystycznie i bardzo efektowny. W piekarniku naczynia sprawdziły się doskonale.








  

niedziela, 16 grudnia 2012

16 grudnia 2012

Wydawało mi się, że przepisy z kuchni włoskiej i francuskiej to moje ulubione. Ostatnimi czasy odkrywam kuchnię angielską, nie tak popularną i lubianą u nas, ale bardzo ciekawą, oryginalną i bardzo dobrą.
Staram się jednak wybierać te zdrowe i w miarę lekkie potrawy, bo Anglicy, obok doskonałych dań, mają upodobania zupełnie nie należące do moich smaków, na przykład do ciężkich sosów, czy rozgotowanych jarzyn.

Bardzo lubię angielskie wypieki.
Postanowiłam wypróbować scones, czyli angielskie bułeczki, jako urozmaicenie świątecznego śniadania. Scones można robić na słodko i wytrawnie, nadają się więc do dżemu, czy konfitury, ale dobre są również z szynką, chudym bekonem, czy żółtym serem.



 

ANGIELSKIE SCONES, czyli BUŁECZKI NA ŚWIĄTECZNE ŚNIADANIE


Moje bułeczki są w wersji słodkiej; jeżeli mają być wytrawne, trzeba pominąć cukier i skórkę z cytryny.

Składniki:

450g mąki
6 łyżeczek proszku do pieczenia 
1 łyżeczka soli
skórka starta z 1 cytryny
75g masła, zimnego i pokrojonego na kawałki
75g cukru, plus 2 1/2 łyżeczki do posypania
150ml mleka lub maślanki, ja użyłam kwaśnego mleka
150ml śmietanki kremówki
trochę mleka do posmarowania bułeczek






Jak zrobiłam:

1.   Do dużej miski przesiałam mąkę i sól. Palcami wtarłam dokładnie masło w mąkę, musi powstać masa o konsystencji bułki tartej. Ten zabieg napowietrza mąkę, dzięki temu pięknie rośnie.

2.   Wsypałam cukier i dodałam skórkę z cytryny. Jeżeli tarta ma być wytrawna, cukier i skórkę trzeba pominąć. Wymieszałam.

3.   W środku suchych składników zrobiłam dołek i wlałam kwaśne mleko i śmietanę. 






4.   Mąkę połączyłam z mokrymi składnikami za pomocą noża, którym ostrożnie i wolno siekałam całość, aż zamieniła się w bryłkowatą masę. Wtedy przeniosłam ją na blat i delikatnie zagniotłam; krótko, bo ciasto nie powinno być gładkie. Wystarczy, jak da się uformować w zwartą bryłę.






5.    Piekarnik rozgrzałam do 200'C. Blaszkę wyłożyłam papierem do pieczenia.
   
6.   Wałkiem uformowałam z ciasta placek, dość gruby, bo 2 - 3 centymetrowy. W placku wycięłam krążki o średnicy 7cm. Ułożyłam je na blaszce, a wierzch każdego posmarowałam kwaśnym mlekiem i posypałam cukrem.

7.   Piekłam przez 15 minut; muszą trochę wyrosnąć i lekko się zrumienić. Najlepiej je postukać od spodu, a jeżeli odgłos będzie głuchy, to znaczy, że są gotowe.


    

Do powideł dodałam odrobinę mascarpone. Można zamiast niego dodać bitą śmietanę.


Scones są najlepsze świeżo upieczone, prosto z piekarnika. Masło rozpuszcza się wtedy na nich i cudownie oblewa całość. Dla mnie najlepsze są z powidłami śliwkowymi i mascarpone.
Zamierzam również wypróbować wariant wytrawny, z serem pleśniowym, który można wetrzeć do ciasta obok masła.
Bułeczki robi się błyskawicznie, można więc upiec świeże na świąteczne śniadanie. Zamierzam to zrobić i dodać zapach gorącego pieczywa do zapachu choinki i piernika.







piątek, 14 grudnia 2012

14 grudnia 2012

Czas na obiecany sernik świąteczny.
Serniki to chyba najbardziej lubiane ciasta, nie tylko u nas, ale i w innych częściach świata.
Te 'anglosaskie', czyli brytyjskie i amerykańskie, robi się na spodach z pokruszonych herbatników z masłem, a sama masa serowa jest lekka, zwykle pokryta warstwą galaretki owocowej.
Francuski sernik z kolei, to tarta z masą serową, polana czekoladą.
Wszystkie są pyszne, ale najbardziej lubię nasz tradycyjnie pieczony sernik. Na taki właśnie, ze zwykłym, no prawie zwykłym, białym serem, ubitymi białkami jajek i masłem, wypracowałam przepis i uważam, ze jest bardzo udany.
Ten sernik tradycyjnie piekę na Święta. Zawsze się udaje i co roku zostaje okrzyknięty najlepszym sernikiem na świecie. Myślę, że każdy, kto piecze serniki uważa, że jego właśnie jest najlepszy, ale mam nadzieję, ze ten przepis przypadnie chociaż niektórym do gustu.





SERNIK ŚWIĄTECZNY

Składniki:

spód:

1 kubek mąki
1 łyżka cukru pudru
1/4 kostki zimnego masła, pokrojonego na kawałki
1 żółtko
2-3 łyżki kwaśnej śmietany

ser:

750g sera białego, śmietankowego
1 kostka masła, miękkiego
4 jaja
1 i 1/2 kubka cukru
starta skórka z 1 cytryny
sok wyciśnięty z 1 cytryny
cukier waniliowy
1 kubek bakalii (pomijam, bo wolę czysty sernik)





Jak zrobiłam:
spód:

1.   Mąkę i masło posiekałam nożem, dodałam cukier, jajko i śmietanę. Szybko zagniotłam ciasto. Rozwałkowałam je do średnicy około 24cm, czyli średnicy tortownicy, i wylepiłam spód formy.

2.   Piekarnik rozgrzałam do 180'C. Formę wstawiłam do piekarnika i podpiekłam spód - około 15 minut.


  



ser:

1.   Miękkie masło utarłam z cukrem, potem dodałam żółtka i dalej ubijałam mikserem. Do gładkiej masy wsypałam cukier waniliowy, wymieszałam. Dodałam sok z cytryny i startą skórkę.

2.   Białka jajek ubiłam na sztywną pianę; do ubijania zawsze dodaję szczyptę soli, a białka powinny być zimne.

3.   Do masy z masła, cukru i jajek włożyłam biały ser. Najlepiej jest dodawać go porcjami, ciągle mieszając masę. Potem powinno się wrzucić sparzone bakalie, których ja nie dodaję. Na końcu włożyłam pianę z białek i delikatnie mieszając, teraz już łyżką, wmieszałam ją w masę. Łyżką trzeba sięgać do spodu miski, żeby wszystkie składniki dokładnie się połączyły.


   



4.   Masę serową wyłożyłam na podpieczony spód i formę włożyłam do piekarnika o temperaturze 180'C. Piekłam przez ponad godzinę. Zawsze sprawdzam po 65 minutach, delikatnie, patyczkiem, czy sernik jest już wypieczony. Najlepiej jest nie zaglądać do piekarnika przed upływem czasu pieczenia, żeby 'nie przeziębić' sernika.





Kiedy sernik jest gotowy, trzeba go zostawić w uchylonym piekarniku przez 15 - 20 minut. Ja zwykle potem otwieram piekarnik, a sernik zostawiam w środku, aż jest lekko ciepły.
Chyba dzięki temu, nigdy nie opada.





Sernik można polukrować, dodać orzechy, czy śliwki suszone. Ja wolę taki minimalistyczny, ale przepis dopuszcza różne rozwiązania.



środa, 12 grudnia 2012

GALETTE Z ZIEMNIACZKAMI I BIAŁĄ KAPUSTĄ NA OSTRO

Codziennie rano cieszę się niezmiennie białym pejzażem za oknami, teraz szczególnie, kiedy świeżo umyte szyby wydobyły urodę widoku. Kiedy okna są umyte, uważam, że już jestem gotowa do Świąt; niestety, to radosne uczucie mija po kilku dniach, z chwilą uświadomienia sobie, że jeszcze sporo do zrobienia. Na szczęście, na horyzoncie już widać Boże Narodzenie i chwila oddechu od codziennego zamieszania już blisko, bardzo blisko.





Małgonię ze Szmaragdowej Wyspy obdarowałam makaronikami, a ona zawitała tu z prezentem dla mnie, oczywiście kulinarnym.
Ostre przyprawy bardzo lubię i nawet te bardzo ostre nie robią na mnie niesamowitego wrażenia. To, co dla innych jest bardzo ostre, a widzę to często na warsztatach kulinarnych, dla mnie jest zaledwie lekko pikantne. Kiedy więc Maciek uprzedził mnie, że Mr Naga jest bardzo 'hot', nie potraktowałam tego z należytym respektem i włożyłam sobie do ust połowę łyżeczki tej przyprawy z papryczek. Dobrych kilka minut minęło zanim doszłam do siebie.
Dzięki Mr Naga wpadłam na pomysł na pikantne ziemniaczki na galette.
Wszędzie królują słodkości, myślę, że dobrze na chwilę zmienić smak.





GALETTE Z ZIEMNIACZKAMI I BIAŁĄ KAPUSTĄ NA OSTRO

Składniki:
ciasto:

1 i 1/4 kubka mąki
1/4 łyżeczki soli
120g zimnego masła, pokrojonego na kawałki
1/4 kubka kwaśnej śmietany
2 łyżeczki soku z cytryny
1/4 kubka lodowatej wody

żółtko jajka rozbełtane, do posmarowania brzegów galette





nadzienie:

około 1 kg ziemniaczków
1 i 1/2 kubka białej kapusty, pokrojonej w paseczki
1 duża biała cebula
1/2 kubka kwaśnej śmietany 18%
3/4 kubka startego sera Bursztyn
1 i 1/2 łyżeczki ostrej przyprawy Mr Naga - można ją zastąpić mieloną ostrą papryką czy chilli 
sól, pieprz
oliwa
2 ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę
natka pietruszki ,posiekana, do posypania





Jak zrobiłam:
ciasto:

1.   Mąkę i sól wymieszałam, dodałam zimne mało pokrojone na kawałki i roztarłam palcami na grudkowatą masę.

2.   Śmietanę wymieszałam z sokiem z cytryny i zimną wodą. Wlałam do suchej masy i szybko wyrobiłam ciasto. Jeżeli jest bardzo mokre, trzeba dodać trochę mąki i jeszcze raz wyrobić.

3.   Z ciasta uformowałam kulę i włożyłam ją do lodówki na godzinę.


nadzienie:

1.   Ziemniaki wyszorowałam i pokroiłam w cieniutkie plasterki, ze skórką. Cebulę pokroiłam w plasterki, a kapustę w paseczki.

2.   Na patelni rozgrzałam oliwę i wrzuciłam warzywa. Smażyłam kilka minut, aż były lekko chrupkie, ale jeszcze twardawe. Przewracając, trzeba uważać, żeby ich nie połamać. Doprawiłam solą i pieprzem, a na końcu dodałam ostrą pastę Mr Naga.

podłoże nadzienia:

Śmietanę wymieszałam ze startym serem Bursztyn.

Oliwę wymieszałam z czosnkiem.





całość:

1.   Ciasto wyjęłam z lodówki, rozwałkowałam na placek o średnicy 30cm, który przeniosłam na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Piekarnik rozgrzałam do 180'C.

2.   Środek placka posmarowałam śmietaną z serem, zostawiając margines 5cm. Na śmietanie ułożyłam ziemniaki z cebulą. Brzeg placka zagięłam do środka, przykrywając częściowo ziemniaki. Całość skropiłam oliwą z czosnkiem.

3.   Brzeg posmarowałam roztrzepanym jajkiem, żeby po upieczeniu ciasto miało piękny złocisty kolor.




Piekłam przez około 45 minut, aż brzeg stał się złocisty.

Galette już piekłam, ale jest to moja ulubiona tarta i robię ją bardzo często, zmieniając nadzienie. Jest doskonałym daniem na imprezę, efektowna i bardzo dobra, cieszy się zawsze ogromnym powodzeniem i robi wrażenie.




   

sobota, 8 grudnia 2012

8 grudnia 2012

Zrobiło się przepięknie, biało, zimno, śniegowo, przytulnie i świątecznie.
Widok z okna zachwycający, czego zdjęcie niestety nie oddaje. Poranny bieg energetyczny i odświeżający, zachwycający dzięki ośnieżonym drzewom i śniegiem skrzypiącym pod butami.
Czas najwyższy pomyśleć o prezentach.


  


Zachwyciła mnie książka Sigrid Verbert " Smakowite prezenty", którą ostatnio znalazłam na półce w księgarni. Jest nie tylko ładnie wydana, ale przede wszystkim zawiera całe mnóstwo świetnych przepisów, nie tylko słodkich. Do tego jest ilustrowana zdjęciami autorki tak pięknymi i estetycznymi, że aż pozazdrościłam i umiejętności i pomysłów; każde bez wyjątku mi się podoba.
A co do prezentów..
Małgonia ze Szmaragdowej Wyspy zawitała na moment. Prezentem dla niej miały być makaroniki, na które przepis znalazłam w tej właśnie książce.
Makaroniki okazały się tak udane, że nie były tylko jednorazowym, prezentowym wypiekiem.






LATTE MACARONS Z KREMEM CZEKOLADOWO - MALINOWYM


Składniki:

220g cukru pudru
120g mielonych migdałów
90g białek
30g cukru
20g kakao
cytryna
szczypta soli
275g czekolady - wg przepisu mlecznej, ja użyłam deserowej
2 - 3 łyżki dżemu malinowego
2 - 3 łyżki cukru pudru
50g masła

w przepisie są owoce marakui (6 sztuk) zamiast dżemu malinowego, nie ma również drugiej porcji cukru pudru, czyli dodatkowych 2-3 łyżek, do kremu






Jak zrobiłam:
makaroniki:

1.   Połączyłam cukier puder z mielonymi migdałami i przesiałam przez sitko. Dodałam kakao i wymieszałam.

2.   Do miski z białkami dodałam szczyptę soli i 2 krople cytryny i ubiłam na sztywną pianę.

3.   Do piany, cały czas ubijając, dodałam cukier. Potem wsypałam połowę suchych składników. Wymieszałam łyżką od dołu ku górze, dokładnie. Dodałam resztę suchych składników i jeszcze raz wymieszałam.


    

4.   Piekarnik nagrzałam do 160'C. Blaszkę wstawiłam do piekarnika na chwilę, żeby się nagrzała. Na ciepłej blaszce formowałam łyżką makaroniki - można użyć rękawa cukierniczego, ale ja nie mam i nie lubię. Makaroniki początkowo, po nałożeniu na blaszkę, były grubsze i wyższe niż na zdjęciu, ale do czasu kiedy skończyłam formować ostatni, pierwszy już się zmienił w zgrabny mały placek.






5.   Piekłam 15 minut. Po wyjęciu trzeba zostawić na blaszce, aż wystygną. Mam jedną blaszkę i dlatego makaroniki piekłam w dwóch porcjach. Przy formowaniu trzeba pamiętać, żeby zostawić między nimi odstępy na wypadek rośnięcia ( czyli zamieniania się w placuszki).



krem:

1.   W kąpieli wodnej, czyli garnuszku umieszczonym w większym garnku z gorącą wodą, rozpuściłam czekoladę. Zdjęłam czekoladę z garnka, dodałam do niej zimne masło i wymieszałam.

2.   W mniejszym garnuszku podgrzałam dżem malinowy. Dodałam go do czekolady, wymieszałam. Wsypałam cukier puder i wszystko połączyłam.




3.   Krem odstawiłam na trochę, żeby odpoczął. Po kilkunastu minutach połowę wystudzonych makaroników posmarowałam kremem i przykryłam drugim ciastkiem. Zostawiłam, aż krem stężał.





Makaroniki włożyłam do papilotek na babeczki i zapakowałam, każdy osobno w bibułki.
A torba na zdjęciu to gotowy prezent dla Małgoni i Maćka.