A może wilgotne, aromatyczne ciasteczko migdałowe bez mąki sprzed blisko dwóch lat? :)

Tymi ciasteczkami przerwałam pisanie bloga, nimi otwieram jego kolejny rozdział. Wielki powrót?

Nie będę się rozwodzić nad tym, skąd ta przerwa, bo trochę sama jej nie rozumiem; poczułam, że potrzebuję odpoczynku, oderwania się na chwilę od bloga po tych latach reżimu blogowego, tak zrobiłam a potem przerwa trwała i trwała. Po jakimś czasie powrót wydawał mi się coraz trudniejszy, a potem już niemożliwy. Aż do dzisiaj kiedy pomyślałam, że zmarnowałam tyle pracy, która dawała mi ogromną radość. Zajrzałam na bloga  i ku mojemu ogromnemu zdziwieniu odkryłam, że ktoś, nawet wielu ktosiów według statystyk, tu ciągle zagląda. Bardzo miłe takie odkrycie. Tak bardzo miłe, że jestem tu znowu i ja, i chyba już zostanę na dłużej. 

Dzisiaj przypomnienie tych genialnych ciasteczek, które będą doskonałe na Święta. Bez mąki, wilgotne, pachnące, aromatyczne, doskonale się przechowują w puszce, i też w pięknej puszce mogą być pięknym prezentem.         

Składniki:

na około 33-35 ciasteczek 

4 kubki mąki migdałowej - drobno zmielonych migdałów

1/2 kubka cukru brązowego

1/4 kubka miodu

1/2 łyżeczki soli

2 duże jajka

1/2 kubka cukru DEMERARA

33-35 migdałów w skórce albo blanszowanych

jak zrobić:

w misce wymieszaj mąkę z cukrem, dodaj sól, wymieszaj. Teraz czas na miód i jajka dodaj je i dobrze wymieszaj ciasto. Na początku będzie się wydawało za suche, niech nie kusi Cię dodanie wody albo dodatkowego jajka, po chwili składniki zaczną się pięknie kleić i uzyskasz mokre, gładkie ciasto.

Na suchej patelni upraż migdały, uważaj, żeby ich nie spalić, tylko do pierwszy śladów przypieczenia.

Nabieraj po 1 łyżce masy, dłońmi uformuj idealną kulki, powinny być tej samej wielkości. Cukier Demerara wsyp do miseczki, obtocz kulki w cukrze. Ciasteczka układaj na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. W ciasteczkach delikatnie zrób kciukiem dołki, wciśnij w nie migdały, po jednym w każdy.

Piekarnik rozgrzej do 180', piecz ciasteczka przez 15-17 minut, aż będą złociste

Włoskie ciasteczka migdałowe, szybkie i łatwe

 Dzisiaj wrzucam szybki przepis na włoskie ciasteczka migdałowe z regionu Apuglia. Bardzo lubię wszystkie słodkości, w których nie ma białej mąki, ponieważ najczęściej są o wiele bardziej wilgotne, trochę żujące, no i dłużej zachowują świeżość. Takie właśnie są ciasteczka migdałowe, w których składzie są migdały właśnie, cukier i jajka, nie ma też żadnego tłuszczu, oprócz tego, który naturalnie występuje w migdałach. Przepis jest bardzo łatwy, ciasteczka robi się błyskawicznie. Po upieczeniu, a potem wystudzeniu ciasteczek najlepiej przechowywać je w puszce albo słoju, nie stwardnieją i nie stracą wilgotności, dłużej zachowają świeżość.

UWAGA: z podanych ilości zrobisz 33-35 ciasteczek, możesz zrobić je z połowy składników, ja tak właśnie zrobiłam

Składniki:

na około 33-35 ciasteczek 

4 kubki mąki migdałowej - drobno zmielonych migdałów

1/2 kubka cukru brązowego

1/4 kubka miodu

1/2 łyżeczki soli

2 duże jajka

1/2 kubka cukru DEMERARA

33-35 migdałów w skórce albo blanszowanych

jak zrobić:

w misce wymieszaj mąkę z cukrem, dodaj sól, wymieszaj. Teraz czas na miód i jajka dodaj je i dobrze wymieszaj ciasto. Na początku będzie się wydawało za suche, niech nie kusi Cię dodanie wody albo dodatkowego jajka, po chwili składniki zaczną się pięknie kleić i uzyskasz mokre, gładkie ciasto.

Na suchej patelni upraż migdały, uważaj, żeby ich nie spalić, tylko do pierwszy śladów przypieczenia.

Nabieraj po 1 łyżce masy, dłońmi uformuj idealną kulki, powinny być tej samej wielkości. Cukier Demerara wsyp do miseczki, obtocz kulki w cukrze. Ciasteczka układaj na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. W ciasteczkach delikatnie zrób kciukiem dołki, wciśnij w nie migdały, po jednym w każdy.

Piekarnik rozgrzej do 180', piecz ciasteczka przez 15-17 minut, aż będą złociste

perskie rurki migdałowe

Słodkości bliskowschodnie są wyjątkowe, pachnące aromatem różanym albo pomarańczowym, chrupiące, a przede wszystkim bardzo słodkie. W większości bazą jest ciasto filo, cienkie jak pergamin, bardzo delikatne i zupełne bez smaku, ciasto, które koniecznie trzeba natłuścić masłem, żeby się nie kruszyło i nabrało pięknego złocistego koloru w czasie pieczenia, trzeba też nasączyć słodkim aromatycznym syropem, bo samo nie zawiera ani grama cukru.
Moje ulubione desery bliskowschodnie to KLIK: baklawa z nadzieniem pistacjowym, marokańskie KLIK: ciasto wąż - M'hanncha, i perskie rurki z nadzieniem migdałowym.
Uwaga: z mojego doświadczenia płynącego z prowadzenia warsztatów wynika, że nie wszyscy wiedzą, co to jest to ciasto filo, czy je można kupić, czy trzeba samodzielnie robić...ja kupuję gotowe, można je dostać w każdym supermarkecie, też we wszystkich sklepach - kuchniach świata, czy w sklepach internetowych z produktami arabskimi.

składniki:

na 12 rurek

nadzienie:

200g mielonych migdałów

100g masła roztopionego

130g drobnego cukru

3 łyżki wody różanej

2 łyżeczki cynamonu

skórka otarta z 2 limonek

skórka otarta z 1 pomarańczy

6 arkuszy ciasta filo, przeciętych na pół

cukier puder do posypania

jak zrobić:

migdały, masło, cukier, wodę różaną, cynamon i skórkę otartą z cytrusów umieść w misce, dokładnie wymieszaj, aż uzyskasz gęstą masę. 

Przekrojone arkusze ciasta filo ułóż przed sobą poziomo. Nadzienie podziel na 12 porcji. Każdą rozwałkuj w dłoniach na kiełbaskę o długości około 9-10cm i grubości 2cm, ułóż ją po środku arkusza, wzdłuż dłuższego brzegu. Boki ciasta załóż do środka, rolując ciasto od siebie. Gotowe rurki - cygara układaj na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia.

Gotowe rurki posmaruj z wierzchu roztopionym masłem.

Piecz w piekarniku rozgrzanym do 180' przez około 25 minut, aż się przyrumienią.

Kiedy lekko przestygną, posyp cukrem pudrem.

9 lipca

Lato i .... gruszki

Dzisiaj, tak jak ostatnio, na zielono.

Gruszki. Mogą być żółte, miękkie i kapiące sokiem. Moje ulubione to gruszki zielone i twarde, lekko niedojrzałe, a takie są doskonałe do francuskiej tarty gruszkowej z migdałami.
Francuska tarta gruszkowo - migdałowa jest jedną z tart obecnych w każdej dobrej cukierni Paryża.
Nie wszystkie tarty francuskie wzbudzają mój zachwyt, ale ta zapiera dech. Świeża, tuż po upieczeniu, jest tak doskonała, że myślę, iż jest moim pierwszym na liście ciastem.
Takie stwierdzenie jest trochę ryzykowne, ponieważ natychmiast przychodzi mi na myśl sernik, a zaraz potem świąteczne ciasto marchwiowe... Jednak zdecydowanie tarta gruszkowa jest w ścisłej czołówce.
Piekłam ją wczoraj i trochę czasu mi ten specjał zabrał.
Sama tarta jest łatwa i szybka w przygotowaniu. Problem w tym, że trzeba przygotować gruszki, trzeba upiec spód tarty, a w końcu trzeba zrobić pastę migdałową, którą David Lebovitz, którego przepis rozpracowałam, po prostu kupuje w sklepie. Ja nie znalazłam takiej pasty, a poza tym lubię byc niezależna i umieć wszystko zrobić sama od początku do końca.

Francuska tarta gruszkowo - migdałowa

Zanim zaczniemy piec tartę w jej ostatecznej postaci , musimy przygotować:
- gruszki
- spód
- pastę migdałową

Gotowane gruszki:

1l wody ( według mnie tej wody było zdecydowanie za dużo, 0.5 - 0.6l by wystarczyło)
1 1/3 kubka (265g) cukru
4 twarde gruszki, obrane, wydrążone i podzielone na ćwiartki

DODATKI DO SYROPU GRUSZKOWEGO - tylko jeśli chcecie - i nie wszystkie jednocześnie:
1 laska cynamonu
2 łyżeczki całych goździków
połówka cytryny
ziarenka wanilii
2 - 3 gwiazdki anyżu
6 - 8 plasterków świeżego imbiru

1.  W dużym garnku podgrzejcie wodę z cukrem i dodatkami, aż cukier się rozpuści.
2.  Delikatnie włóż gruszki do wody, a całość przykryj krążkiem wyciętym z papieru do pieczenia z
     wyciętą w środku dziurką.
3.  Na małym ogniu gotuj przez 15 - 25 minut, aż będą miękkie. Jeżeli gruszki są twarde i
     niedojrzałe, czas gotowania będzie dłuższy.
4.  Zdejmij z ognia i pozwól gruszkom wystygnąć w ich własnym sosie.

Można wrzucić do wywaru suszone wiśnie albo czarną porzeczkę.
Gruszki mogą być gotowane w całości, czas będzie oczywiście dłuższy. Nakłujcie widelcem, żeby sprawdzić, czy gotowe. Gruszki mogą być dodatkiem do ciast czekoladowych albo do piernika. Mogą być również podawane z kulką lodów waniliowych i sosem z gorzkiej czekolady albo łyżką bitej śmietany.
Jeżeli zostaną Wam gruszki, możecie je przechować w lodówce w ich sosie do 5 dni.



Spód z ciasta kruchego:

Jeżeli lubicie gotować to z pewnością wiecie, jak zrobić spód do tarty z ciasta kruchego. Podam Wam jednak doskonały przepis wg Davida Lebovitza na taki spód.

90 g niesolonego masła pociętego na kawałki
1 duża łyżka oleju roślinnego (np słonecznikowego)
3 duże łyżki wody
1 duża łyżka cukru
1/8 łyżeczki soli
150 g (niedopełniony kubek) mąki

Rozgrzej piekarnik do 210'C.
W żaroodpornym garnku - misce połącz masło, olej, wodę, cukier, sól.
Umieść naczynie w piekarniku na 15 minut, aż masło zacznie bulgotać i zbrązowieje przy ściankach.
Wyjmij naczynie (ostrożnie - GORĄCE!) i dodaj mąkę, wymieszaj szybko aż samo uformuje kulkę i będzie odchodziło od ścian naczynia.
Spód formy 23 cm wylep dokładnie ciastem, zadbaj o wyklejenie ścianek, zostaw kilka małych kulek ciasta do naprawienia pęknięć po pieczeniu. Nakłuj ciasto 10 razy widelcem, piecz w piekarniku przez 15 minut.

Pasta migdałowa:

1 1/2 kubka mielonych migdałów
1 1/2 kubka cukru pudru
1 białko
1 1/2 łyżeczki esencji migdałowej
1/4 łyżeczki soli

Przy pomocy miksera, dokładnie wszystko wymieszaj. Pasta jest dość sucha ale powinna dać się formować w kulki. Z podanej ilości zrobicie o wiele więcej pasty niż potrzeba do tarty. Resztę można włożyć do małego kubeczka, wyjąć pukając w dno, i po zapakowaniu w folię zamrozić. Zapas wykorzystacie do kolejnej tarty.

Tarta gruszkowo - migdałowa:

przepis daje 8 porcji

170 g pasty migdałowej
2 łyżeczki cukru
2 łyżeczki mąki
85 g masła rozdrobnionego na kawałki, o temperaturze pokojowej
1 duże jajko plus 1 białko
kilka kropli esencji migdałowej
1 1/2 łyżeczki rumu, Calvadosu albo wiśniówki
3 gotowane gruszki, osuszone i pokrojone na plasterki 2 centymetrowe
spód do tarty z ciasta francuskiego

1.  Rozgrzej piekarnik do 180'C.
2.  Umieść spód na blaszce do pieczenia.
3.  Ubij pastę migdałową z cukrem i mąką, a potem stopniowo dodawaj masło, aż całość będzie
     gładka.
4.  Dodaj jajko i białko i dokładnie ubij. Dodaj esencję i alkohol. Wymieszaj dokładnie.
5.  Rozprowadź krem migdałowy na kruchym spodzie.
6.  Ułóż plasterki gruszek w formie wachlarza na kremie, lekko dociśnij, żeby gruszki trochę się
     zanurzyły w cieście.
7.  Piecz przez ok.40 - 45 min., aż krem pomiędzy gruszkami lekko zbrązowieje.
8.  Ostudź i polukruj wywarem z gruszek.

Lukier:
Wywar z gruszek zredukuj, czyli gotuj aż zmniejszy objętość i zgęstnieje. Uważaj, jak zacznie się gotować i produkować duże bąble, czas zdjąć z ognia, jest gotowy.

Jeżeli będzie za gęsty, można dodać wody, rozmieszać i ponownie zagotować.

Wierzch tarty można posypać migdałami w płatkach.

27 czerwca 2012

Corfu - więcej nowości....


Jeszcze parę ciekawostek i przy okazji ładnych obrazków z Grecji.

Korfu urzeka zapachami, kolorami i smakami. Raj dla fanów gotowania. Na każdym rogu możecie kupić
fantastyczne przyprawy. Pachną inaczej niż te, które kupujemy w naszych supermarketach.
Obowiązujące tutaj w każdej potrawie jest oregano, tymianek i bazylia, potem dodaje się rozmaite w zależności od dania.

Kolejny lokalny przysmak to oliwki w różnych kolorach, wielkościach, smakach, z dodatkiem rozmaitych przypraw. Pisałam poprzednio o gajach oliwnych. Miejscowi mówią o lasach oliwnych, bo tak ogromne  połacie drzewka oliwne porastają. Do lokalnych specjalności należą również wyroby z drewna oliwnego, misy, łyżki,  przybory kuchenne i wiele innych, ale mnie najbardziej interesują oczywiście kulinaria.


A w tym temacie kolejny obowiązkowy zakup na Korfu to oliwa. Gatunków oliwy jest całe mnóstwo, ale nawet ta klasyczna i najprostsza jest doskonała. Moja ulubiona to oliwa z dodatkiem świeżej bazylii.

Na straganach królują miody. Specjalność Korfu to miód tymiankowy i szafranowy.

Korfu to również zapach i kolor lawendy, nie tak intensywny jak w Prowansji, królestwie lawendy, ale równie piękny i nagrzany słońcem.

   
Specjalnością Korfu, której nigdzie poza ta wyspą nie znajdziecie, a której musicie spróbować są przetwory z owoców zwanych kumkwat.
Kumkwat to drzewko przywiezione na Korfu z Chin, którego owoce kolorem i kształtem przypominają małe pomarańcze albo mandarynki. W smaku są też do nich podobne, jednak o wiele bardziej intensywne.
Grecy przetwarzają kumkwat na różne sposoby, robią konfitury, kandyzują owoce, robią dżemy, ale przede wszystkim likiery.

No i jesteśmy przy słodkościach. Grecy jedzą bardzo dużo słodyczy, ale obowiązującym deserem jest baklava.
Możecie tu zobaczyć wiele odmian tego deseru, ale tylko jeden to ta prawdziwa, robiona według tradycyjnego przepisu baklava.

 
Kształt, który widzicie na zdjęciu czyli romb, to tradycyjny kształt baklavy i nie powinna być w kształcie trójkąta czy kwadratu.
Przygotowanie baklavy nie jest bardzo trudne ani żmudne. Trudność stanowi jedynie zdobycie ciasta filo i drugiego niezbędnego składnika, czyli wody różanej.

Baklava - ciasto:
1 paczka ciasta filo
125 g rozpuszczonego, sklarowanego masła

Syrop:
2 szklanki cukru
sok z 1 cytryny
1/2 szklanki wody różanej

Nadzienie:
2 szklanki posiekanych orzechów, migdałów albo jednych i drugich
1/2 szklanki cukru
1/2 łyżeczki mielonych grubo goździków
1/2 łyżeczki mielonego kardamonu
3 łyżki cynamonu
1/4 szklanki wody różanej


Syrop:
W rondlu podgrzej na małym ogniu składniki, mieszając aż się rozpuszczą, a po rozpuszczeniu gotuj jeszcze 2-3 minuty. Odstaw do ostygnięcia.

Nadzienie:
Wymieszaj wszystkie składniki i odstaw.

Rozłóż na blasze warstwę ciasta filo i posmaruj dokładnie sklarowanym masłem. Rozłóż kolejną warstwę i również posmaruj masłem. W ten sam sposób zrób 6 - 8 warstw.
Nałóż nadzienie, dokładnie rozprowadź.
Na nadzieniu zrób kolejnych 6 - 8 warstw ciasta filo smarowanego masłem.
Przed pieczeniem ponacinaj ciasto w romby.
Piecz w temperaturze 180'C przez 30 minut, a potem zwiększ temperaturę do 220'C i piecz jeszcze przez 10 minut.
Wyjmij i jeszcze gorące polej syropem.
Odstaw na godzinę, żeby się przegryzło.